Go LB!

(Gaano kahirap magmahal ng isang bakla?)

sumasabay sa ihip ng hangin

ang lamig ng lupang

kinahihigaan ko ngayon.

masakit sa likuran

halos hindi ko na maigalaw.

namamanhid na sa kapal ng alikabok

na dumapo sa init ng aking katawan.

tatlong taon na akong nakalugmok

sa itim na lupang ito.

huling kita ko sa iyo’y

mahigpit kang nakakapit

sa marupok na tangkay ng puno sa tabing-ilog

at sa ibaba mo’y

nakaulayaw ang kasalanang pilit mong itinatago.

pinagmasdan ko ang mga mata mo.

nasilaw ako sa ningning na taglay nito.

pero ng biglang ihilig mo ang mga mata mo

sa duyan ng hanging humahampas sa direksiyon ko,

bakit tila naglaho ang ningning na taglay nito?

Nalusaw kang parang yelong nadarang sa init ng araw.

unti-unti kang sumabay sa agos ng tubig

paibaba sa maliit na talon

na dumudugtong sa mas malaking katawan ng katubigan.

Pinilit kong isigaw ang pagpupuyos ng damdaming

lumalamon sa aking katinuan

subalit may tanikalang mahigpit na gumapos

sa hiyaw ng aking nag-aalab na damdamin.

hinabol ko na lang ang pag-agos mo

ngunit ako’y biglang nadapa

sa itim na lupang ito.

hindi ako makatayo

sa lakas ng pagkakadapa ko.

wala akong magawa

kundi ang sundan na lang ng tingin

ang pag-agos mong papalayo sa akin.

tatlong nangungulilang taon na nga ang nakararaan,

hindi ko pa rin nakakalimutan.

nasaan ka na kaya ngayon?

kung ako ba’y makikita mo sa itim na lupang ito

aakayin mo na ba ako?

o iyo lamang ilalahad ang mga kamay mo?

at tutulungan akong makatayo

at ika’y lilisan na muli’t babalik

sa mundong kay tagal na itinago,

kasama ng lalaking kaulayaw mo…